martes, 6 de marzo de 2018

A identidade de Leonard e a realidade

A película Memento pareceume unha interesante proposta, tanto a nivel cinematográfico como a nivel psicolóxico. O enfoque polo que vemos a película ''do revés'' (comezando dende o final dos feitos e retrocedendo no tempo) axúdanos a simular a enfermidade de Leonard, que sufre amnesia anterógrada pola cal non pode xerar novos recordos. Mediante tatuaxes e fotografías con anotacións intenta buscar o asesino e violador da súa muller, argumentando que ''os recordos son imperfectos, pero as fotos non''.



A memoria é un dos grandes misterios do ser humano. Pero que queda cando a arrebatas dunha persoa? A memoria é o elemento constructivo da propia identidade, pero Leonard realiza unha disociación do seu propio pasado e non asume as súas accións. Ao mesmo tempo, ao non poder crear novos recordos, podemos dar por suposto que a súa propia identidade é estática e permanente; nunca ten novos recordos cos que constrastar, as súas reaccións son as mesmas unha e outra vez.

Sen embargo, Leonard ten un mecanismo para facilitar a súa vida: as rutinas e os hábitos, que lle permiten facer cousas coma mirar os bolsillos en busca de fotos de forma instintiva. As fotos e notas sírvenlle coma sustituto dos recordos, e el mesmo di que son mais fiables que estes. Pero a medida que avanza a película vemos que estos recordos non son tan fiables como pensaba, pois vive nunha eterna mentira creado por si mesmo (nun momento no que é consciente do que fai) por non asumir a accidental morte da súa muller. Para disfrazar a farsa crea un personaxe, Sammy, ao que lle atribue a súa propia vida.



A vida de Sammy é contada en varias ocasións da película por Leonard. Sen embargo esto ten un fallo: a asociación ca enfermidade fíxose tras o golpe, pois non é posible que fora antes xa que Leonard non tiña a enfermidade. Aínda así, suponse que non pode crear novos recordos, e entón debería olvidar unha e outra vez a historia. Non o fai, pero esto pode explicarse polas rutinas previamente mencionadas: a falsa historia de Sammy é contada unha e outra vez, recordando a súa propia vida sen ser consciente de elo, ata o punto en que chega a ser case instintiva coma o propio xesto de buscar as fotografías.

A película pareceume un bo exemplo do que a mente humana pode facer para non asumir a realidade. A identidade estática de Leonard paréceme un factor interesante e digno de estudo, ademais de ser un elemento innovador no ambiente cinematográfico, que adoita amosar a amnesia retrógada en vez da anterógrada.




Bibliografía:
https://en.wikipedia.org/wiki/Memento_(film)
https://en.wikipedia.org/wiki/Anterograde_amnesia
http://www.scielo.org.ar/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1666-485X2008000100003



MEMENTO

Película de suspense del año 2000, del estadounidense Christopher Nolan, con una nominación al Globo de Oro por Mejor guión y dos a los premios Óscar. 
La sinopsis de la película es la siguiente: Leonard, padece una enfermedad en el cerebro que le imposibilita la creación de nuevos recuerdos ya que defendiendo a su mujer de uno de los violadores de ella recibió un golpe que le impide la creación de éstos. El protagonista tras un gran sufrimiento y haciendo un gran esfuerzo intenta encontrar al asesino de su esposa para vengarse.

El personaje co-protagonista es Teddy . Apenas se sabe sobre él y durante toda la película pared eser el   sospechoso principal, tanto por su actitud como por las sospechas de Leonard sobre su "amigo". Teddy finalmente le cuenta a Leonard que ya ha matado a uno de los violadores y que sin querer fue él mismo quien mató a su esposa. Lenny, se había preocupado tanto por la perdida de su mujer que al final terminó siendo su único objetivo el de saber quien fue el que la mató. Para poder recordar, apuntaba cosas importantes en diapositivas junto con la imagen además de que tenia todo el cuerpo tatuado con recuerdos.

El film, se narra desde el final hasta el principio( flashback), el espectador conoce el final al empezar pero no por qué es así y durante la película se van dando las explicaciones. El final cuenta que Leonard mata a Teddy, dejando en la opinión de cada uno ( no explica las causas exactamente) los motivos de el arrebato del protagonista.

En mi opinión el guión es fabuloso ya que sabe jugar con bien con la enfermedad que padece Leonard en todo momento y además suma a mi gusto por ella, que deja una libre interpretación dore la muerte de Teddy. Una de las grandes obras de Nolan.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=mV9l1enMqvk

Antón Señán.

Diferentes realidades nunha mesma historia

Leonard "Lenny" mostrando unha das súas fotografías
"Memento" conta a historia de Leonard, o protagonista, este presenta unha estraña enfermidade que non lle permite gardar novos recordos na súa mente durante máis de 2 segundos, polo tanto é difícil de entender o mundo no que este se encontra.

Por isto o que se ve na película son como diferentes realidades nunha mesma historia, por un lado a realidade caótica na que se encontra o protagonista que incapaz de xerar novo recordos, deixa mensaxes no espello, fai fotografías coa polaroid ou mesmo se fai tatuaxes para que non se disipe da súa mente o obxectivo que intenta cumprir.

Por outra banda un mundo de mentiras, que lle fan crer as persoas cas que se relaciona, xa que, utilizan a súa enfermidade por conveniencia propia, por exemplo o recepcionista do hotel no que se hospeda tenlle como mínimo dúas habitacións alugadas e segundo parece cóbralle moito máis do que debería ademais Teddy tenta poñelo en contra de Natalie e esta de Teddy, polo que realmente chega un punto que xa non sabes quen di a verdade.

Por último cabe destacar que  o recurso caleidoscópico utilizado por Christopher Nolan, no cal se perde a estructura lineal da historia, axuda ao espectador a entender mellor a dificultade que tería vivir sen poder crear novos recordos.

Se queremos apreciar un resumo da película ou un trailer podemos facelo aquí.

Se alguén quere consultar a Biografía deste magnífico director como é Christopher Nolan pode facelo aquí.

El Autoengaño de Leonard en Memento


                                                    Leonard mostrando una de sus fotografías


Memento  es una película de suspense de 2000, dirigida por Christopher Nolan, nominada al Globo de Oro por Mejor guión y nominada a dos Óscar. La película nos muestra la historia de Leonard, un ex-investigador de seguros que sufrió un trauma cerebral el cual le impide crear nuevos recuerdos a causa de un golpe que le dio uno de los asaltantes que intentaban violar a su mujer, y que intenta descubrir el asesino de su esposa para cobrar su venganza.


Esta película esta cargada de peculariedades: la película en si está narrada desde el final retrocediendo hasta llegar a lo que sería el inicio de la misma, colocándonos desde el primer minuto en una situación en la que podemos saber el resultado pero no el motivo de las acciones del protagonista. Este enfoque de narración (el cual recuerda a una evolución del flashback) pretende meternos lo máximo posible en la mente de Leonard, desordenada, plagada de dudas, desconfiada..., quién solo puede fiarse de sus notas, ya que sabe a ciencia cierta que es el único en quién puede confiar.




                              Un personaje desconocido tanto para nosotros como para Leonard: Teddy 

La cuestión aparece en el momento en que Leonard se da cuenta de que puede que se halla utilizado a sí mismos para permanecer en su propio mundo. Durante la película aparece Teddy, un personaje del cual no sabemos nada hasta alcanzar más de la mitad de la película (y de quién cuanto más se nos cuenta, menos parece que sepamos de él), es un personaje misterioso que se convierte en el sospechoso número uno del espectador, tanto por la falta de información que Leonard tiene de él como por su actitud. Teddy será el encargado de mostrarle a Leonard la realidad (o puede que sea otra mentira, eso es algo que no se llega a saber) contándole que hace tiempo que mató al segundo violador y que fué él quién mató a su mujer accidentalmente. 



Esto debió de ser como un jarro de agua fría para Leonard, su único motivo de existencia era la persecución del responsable de la muerte de su mujer, para así vengarla, pero descubrir que todo este tiempo has estado siguiendo fantasmas, que fuiste tú el que mataste a tu mujer y que has estado asesinando personas inocentes para beneficio de otros es una realidad que Leonard no quiso y no supo enfrentar, acabando por recurrir al autoengaño.



Leonard decide engañarse antes que afrontar la realidad

En un intento desesperado por conservar su "Utopia", acaba manipulando su única fuente de información veraz, creando pistas falsas y escribiendo notas para encriminar a Teddy,el único que intentó sacarlo de su realidad donde buscaba venganza (y que también lo llegó a utilizar), haciendo que este sea su nuevo Jonnh G. 



Este acto me lleva a la siguiente cuestión, ¿Acaso Leonard decidió matar a Teddy porque pensaba que este le mentía y que era en verdad el Jonn G. que buscaba?¿O decidió matarlo para no solo evitar ser utilizado otra vez, sino también para acabar con la única persona que conoce toda la verdad y así poder acabar con su búsqueda de venganza sin llegar a saber nunca la verdad sobre si él mató o no a su mujer y a más inocentes?. La realidad es simplemente una construcción hecha por las personas, cierto es que existen hechos que son indudables, pero cuando nos referimos a una situación donde solo hay un testigo,¿A caso no es él quién nos muestra
 la realidad que nos quiere mostrar? y en este caso ¿Leonard no está mostrando al espectador ( y por consiguiente a sí mismo ) la realidad que él quiere ver?.
 

“Te mientes a ti mismo para ser feliz. . . eso no tiene nada de malo, todos lo hacemos. ¿A quién le importa si hay algunos detalles que prefieres no recordar?  – Teddy.


Bibliografía:

http://www.aulafacil.com/psicologia-tratamiento/curso/psicologia-memento.htm
https://es.wikipedia.org/wiki/Memento
http://psicorelacional.com/estres-postraumatico-memento/

jueves, 18 de enero de 2018

Un método perigoso // Disputa entre Jung e Freud

Disputa entre Jung e Freud

Resumen da película

Antes de nada, insértovos un link no que poderedes ler un resumo da película por si queredes porvos en situación.

http://www.tecuentolapelicula.com/peliculassz/unmetodopeligroso.html


Tráiler:


Disputa entre Jung e Freud

Para entender a disputa que estos psicoanalistas tiveron, vou comezar por presentar algunhas das diferenzas nas súas teorías.


FREUD
-O INCONSCIENTE : Posúe as pulsacións máis primitivas e reprimidas do ser humano movilizado por unha enerxía chamada líbido.
-LÍBIDO: Enerxía sexual.
-ESTRUTURA PSÍQUICA: Divídese en consciente, preconsciente e inconsciente.

JUNG
-O INCONSCIENTE: É onde está todo aquilo que fai ao home un ser creativo e en búsqueda do seu autodesarrollo.
-LÍBIDO: Enerxía psíquica máis xeral e vital, mais non é netamente sexual.
-ESTRUTURA PSÍQUICA: Inconsciente e consciente colectivo.

O doctor Jung explica parte das súas teorías con unha base bastante inclinada cara a superstición e o misticismo con ideas como a parte colectiva do inconsciente, que todo o mundo comparte de xeito completamente natural.


Por outro lado, Freud adicábase ao estudo de fenómenos máis observables, aínda que tamén faltos dunha base completamente científica, estudou a importancia das fases de desarrollo e a topografía do cerebro.

Por estas diferenzas nas bases das súas respectivas teorías e a aparente incapacidade do doctor Jung por rexeitar toda parte de superstición, ambos víronse obligados a cortar coa sua relación profesional e de amizade.



BIBLIOGRAFÍA

sábado, 13 de enero de 2018

“Un método perigoso” é unha historia que transcorre en vésperas da I Guerra Mundial. Carl Jung ensaia a psicanálise, elaborada por Sigmund Freud, con Sabina Spielrein. Esta moza rusa, cun diagnóstico de histeria, revela unha infancia plagada de humillacións e malleiras ligadas a un inquietante elemento sexual. Isto apoia a teoría de Freud que relaciona a sexualidade cos trastornos emocionais, polo que Freud ve en Jung un herdeiro intelectual, ata que comezan a aparecer certas discrepancias entre eles. TRAILER

Unha das escenas desta película recolle a más coñecida das diferenzas entre estos dous investigadores da psique humana.Jung estaba en gran parte de acordo coa “teoría sexual de Freud”, pero se negaba a cerrar campos de investigación como a parapsicoloxía ou a autenticidade dos entonces chamados “fenómenos ocultos”. Freud, pola contra, afirmaba que a psianálise era un tema moi asediado e que sería perigoso desviarse. ESCENA

Por tanto, Freud defendía a idea de cinguirse ao estrictamente científico e esquecer os “misticismos”, os cais os consideraba meras especulacións. Mentres que Jung estaba muy interesado noutros temas como os ditos anteriormente e non os vía como un obstáculo para o estudo que tiñan en común.



 
Bibliografía I
Bibliografía II
Bibliografía III

jueves, 30 de noviembre de 2017

Inside out. Unha viaxe pola mente

INSIDE OUT
AS EMOCIÓNS, OS RECORDOS, AS DECISIÓNS E A PERSONALIDADE


Na película Inside Out podemos coñecer da man de Riley,  a protagonista, como procesa a nosa  mente os recordos, as emocións e a  percepción da realidade, como construímos nosa  personalidade a través deses procesos e tambien  como se producen as alteracións psicolóxicas que poden dificultar a nosa  maduración psicolóxica. Todo iso a través dunha explicación da mente que utiliza, desde as teorías mais actuais da memoria e as emocións, a unha representación da estrutura biolóxica do cerebro e da estrutura psicologíca desenvolvida pola psicanálise.
Propoñémosche que realices a túa propia valoración da película elixindo unha escena significativa (describe a escena e sitúaa en minutos na cinta) e explicando porque é importante, que relación garda ben coa explicación do cerebro, ben coa conformación psicolóxica da mente, ben coa  explicación da conduta ou tamén coa  formación da personalidade.
Finalmente fai unha valoración persoal  da película.